خاطرات ما را انسان می کنند. به یاد آوردن جامعه را می سازد. بیشتر و بیشتر، با این حال، گذشته ي فرد به هاردهاي اکسترنال برون سپاري و از بدن خارج می شود. همیشه ماندگار، بدون فقدان. اما ما به کدام خاطرات اهمیت می دهیم؟ چگونه گذشته ي خود را می سازیم؟

MNESIA تلاشی است براي ساختن فضایی حافظه اي برمبناي خاطرات تماشاگران. نورون ها و سیناپس ها در ترتیبات تجربی مشارکتی سازمان می یابند و خاطرات بازنویسی می شوند. ما جایی در میان حقایق نوروساینتیفیک، رئالیسم جادویی و تخیل فردي، داستان هاي اشتراکی و آن چه به نظر می رسید فراموش شده است، را جست وجو می کنیم.

ربکا بنگرتر در رشته ي پرفورمنس و تئاتر اشیا، نیومدیا، مطالعات آلمانی و تاریخ تحصیل کرده است. آثار او به این سوال می پردازند که رسانه اي شدن چگونه بر ادراك و واقعیت ما تأثیر می گذارد و این امر به واسطه ي زیبایی شناسی غیاب مشخص می شود. او رویداد تئاتري مشارکتی-اینستالیتیوي خلق می کند که در آن فضا، متن، صدا و بازي فرم و محتوا ر ا می سازند و تماشاگر عمدتاً به شیوه اي غیرمعمول در اجرا مشارکت می کند. ربکا با الهام از مفهوم رئالیسم جادویی، سطوح مختلف واقعیت مانند اسطوره شناسی، علم، تاریخ و واقعیت شخصی را در هم می آمیزد.