بیست و یکمین رویداد دانشجویی تئاتر تجربه

ایده‌پردازی بیست و یکمین رویداد تئاتر تجربه به تلاش مرکز تئاتر تجربی دانشگاه تهران از اردیبهشت ماه سال 1400 فعالیت خود را آغاز کرد و در آذر ماه همین سال نیز پس از گذشت شش ماه از آغاز روند برنامه‌ریزی رسما شروع فعالیت خود را اعلام کرد.

رویکرد این دوره از رویداد تجربه را شاید بتوان خارج شدن از سالن‌های تئاتر و حضور پرفورماتیو در عرصه عمومی شهر تعریف کرد. کشف خصوصیات پنهان مکان‌های نامکشوف، به چالش کشیدن کیفیت فضایی آنها و یا به خدمت در آوردن آنها برای یک اجرا از جمله موارد حائز اهمیت در رویکرد این دوره ازجشنواره خواهند بود. در این مسیر برای کشف دیگرمکان‌ها، ابزارهایمان را می‌شناسیم و این جستجو را همزمان در واقعیتی مجازی نیز پی می‌گیریم؛  چرا که در بستر چنین مکان‌هایی است که می‌توان سوژه خود را برای خروج از تسلط بازنمایی فراخواند و به آن فرصت ارائه داد.

در این دوره از تئاتر تجربه، شرکت‌کنندگان پس از انتخاب در مرحله نخست، ابتدا در سه بخش اجراهای آنلاین، دیگرمکان‌ها و خویش‌نمایی در دوره‌های آموزشی شرکت خواهند کرد تا در ادامه و پس از شکل‌گیری و تکمیل طرح‌های اولیه‌شان در پروسه آموزشی که با حضور اساتید و هنرمندان بین‌المللی برگزار شده است، روند اجرایی کردن ایده‌های خود را در یک فضای کار مشترک آغاز کنند.

به دلیل رویکرد کلی جشنواره و پروسه شکل‌گیری اثر که شامل برگزاری سمینارهای بین‌المللی و داخلی در کنار اجراهای مهمان است، تلاش بر آشنایی شرکت‌کنندگان با رویکرد مد نظرشان پیش از فرایند تولید اثر بوده و در رویداد بیست و یکم تئاتر تجربه هیچ‌گونه داوری به منظور رتبه‌بندی آثار نهایی وجود نخواهد داشت.

در این بخش تمرکز بر طراحی اجرایی آنلاین در فضایی مجازی است که نسبتش با واقعیت فیزیکی مشخص باشد. اگر عرضه عمومی را آن جایی تعریف کنیم که همه ما بتوانیم با در دست داشتن حتی یک تلفن همراه، واقعیت مجازی را به واقعیت فیزیکی در یک خیابان پیوند بزنیم، چطور می‌توانیم اجرایی داشته باشیم که در واقعیت مجازی، آزادانه سعی در به چالش کشیدن مداوم واقعیت فیزیکی در عرصه عمومی داشته باشد؟

ما در این بخش سعی داریم تا به بازشناسی عرصه عمومی و فضاهای آن به منظور تولید اجرا و یا پروژه‌هایی هنری در تعامل با این فضاها برسیم. ما در کنش‌های عرصه عمومی به عنوان مواد اجرا پژوهش‌ خواهیم کرد تا از جایگاه انحصارطلبانه صحنه هنر خارج شویم. سعی داریم کاربرد فضاها را به چالش بکشیم و همزمان پروژه‌های خود را از نهاد هنر و در بطن خیابان از نو پیدا کنیم. آنجایی که بی‌واسطه در کنار هر آنچه بالقوه است و در مقابل هر وضعیت با ثباتی ایستاده‌ایم.

اگر فرض کنیم که می‌شود سوژه نمایشی را از سلطه بازنمایی رها کنیم، واسطه بودن بازیگر را حذف و خود حقیقی سوژه را احضار کنیم، این بخش تلاشی برای رسیدن به این وضعیت است. ما سعی داریم تا به سوژه‌انگاری انسان و شی‌وارگی او در فرایند اجرا پایان دهیم. سوژه‌هایی که در زندگی‌شان بارها مورد نفوذ بازنمایی قرار گرفته‌اند، حال قرار است که خود در نمایش احضار شوند و خود را ارائه دهند.

می‌توانید متن فراخوان جشنواره را در اینجا مطالعه فرمایید.